Droga Powołania: Formacja

„Aby zgromadzenie mogło należycie pełnić swoje zadania w Kościele, musi zapewnić swoim członkiniom odpowiednią formację...” (Konstytucje, art. 124)

Powołanie jest darem Bożym, tajemnicą spotkania wolnej woli człowieka z zapraszającą Miłością Stwórcy. W naszym Zgromadzeniu droga ta nie jest jednorazowym aktem, lecz procesem dojrzewania – harmonijnym rozwojem, który prowadzi kobietę od pierwszego zachwytu Bogiem, aż po całkowite i ostateczne oddanie się Mu na zawsze.

Oto jak kształtuje się serce Służebniczki.

I. Czas Rozeznania: Postulat

(Od 6 miesięcy do 2 lat)

Zanim zapadną pierwsze decyzje, potrzebny jest czas ciszy i pytań. Postulat to czas, w którym kandydatka, pod opieką doświadczonej siostry, bada prawdziwość swojego powołania. To moment na upewnienie się: „Czy jestem gotowa podjąć odpowiedzialność służby Bogu?”. W tym czasie nie tylko poznaje się rytm życia zakonnego, ale przede wszystkim pracuje nad dojrzałością ludzką i chrześcijańską. To fundament, na którym w przyszłości, zbuduje się swoje życie konsekrowane.

II. Szkoła Serca: Nowicjat

(2 lata)

Gdy serce jest już pewne pragnienia, rozpoczyna się najważniejszy, dwuletni okres formacji duchowej. Nowicjat to czas pustyni i ogrodu zarazem.

• Rok pierwszy (kanoniczny) spędzany jest w domu nowicjackim, z dala od zewnętrznego zgiełku. Nowicjuszka wpatruje się w ideał doskonałości – Jezusa Chrystusa oraz Jego Matkę, naszą Patronkę. Poznaje ducha Założyciela, bł. Edmunda Bojanowskiego, i uczy się łączenia pracy z nieustanną modlitwą.
• Rok drugi to czas pierwszych prób apostolskich. Siostra nowicjuszka wyrusza do domów Zgromadzenia, by w praktyce uczyć się służby bliźniemu.

III. Ku Dojrzałości: Juniorat

(Okres ślubów czasowych, ok. 5 lat)

Po złożeniu pierwszej profesji zakonnej, siostra wkracza w etap junioratu. To czas, w którym młoda profeska kontynuuje formację duchową, ale łączy ją intensywnie z nauką, zdobywaniem kwalifikacji zawodowych i pracą apostolską. Zadaniem tego etapu jest ugruntowanie powołania, aby siostra stała się w pełni dojrzałą Służebniczką – zdolną do odpowiedzialnych decyzji, ofiarną i mądrą, gotową na ostateczne „Tak”.

IV. Przymierze Miłości: Profesja Zakonna

Zwieńczeniem junioratu jest moment, w którym siostra, wolna od przymusu i lęku, wypowiada słowa przymierza.

Profesja Wieczysta: Ostateczna decyzja oddania się Bogu do śmierci.

Słowami formuły ślubów siostra oddaje Zgromadzeniu całe swoje serce, ślubując czystość, ubóstwo i posłuszeństwo, aby „za łaską Ducha Świętego i z pomocą Maryi Dziewicy, w służbie Boga i Kościoła osiągać doskonałą miłość”.

V. Droga bez Końca: Formacja Ciągła

Dzień ślubów wieczystych nie kończy pracy nad sobą. Każda siostra, aż do ostatniej chwili, zobowiązana jest do „formacji ciągłej”. Codzienność, obowiązki, radości i cierpienia stają się dłutem w ręku Boga. Nieustannie pogłębia relację z Duchem Świętym, wiedzę teologiczną i wierność charyzmatowi, aby stawać się czytelnym znakiem Królestwa Bożego we współczesnym świecie.